صبح که از پیاده رو رد میشدم که بیام سر کار یه نکته ای توجهم رو به خودش جلب کرد... قبل تر ها تمام آگهی ها رو یا با سریش می چسبوندند به دیوارهای مردم یا مثل برچسب های لوله بازکنی پشت خودشون چنان چسب هایی داشت که عمرا اگه می شد از دیوار کندشون. اما خیلی وقته که آگهی ها رو با چسب های کوچیک کاغذی به دیوار می چسبونند. این طوری هم صاحب خونه میتونه از دیوارش بکندشون اگه به تمیزی دیوار خونه اش حساس باشه و هم ممکنه رهگذری بهش احتیاج داشته باشه و برش داره و یا تاریخ مصرفش گذشته باشه و رفتگری از دیوارهای شهر پاکش کنه. انگار کار فرهنگی شهرداری جواب داده و این روزها حتی شعور صاحبان کار و کسب هم بالاتر رفته و با وجود این که هزینه ی این همه چسب کاغذی گرون تر از چند کیلو سریشه این کار رو می کنند.

با خودم فکر می کنم که آیا روزی میرسه که مردمی که ادعای ۲۵۰۰ سال تمدن و فرهنگ دارند واقعا در تمام برخوردها و رفتارهای اجتماعی شون از خودشون شعور و ادب و فرهنگ نشون بدن یا نه؟